60 jaar ieder weekend op het handbalveld

Zondag 22 april 2018-  Voor minstens één club op Rotterdam-Zuid was deze zondag een zondag die bijgeschreven kon worden in de annalen.  Bij Sv Atomium’61 (handbal, G- en recreatiesporten) was er namelijk een klein feestje omdat één van hun scheidsrechters al 60 jaar ieder weekend zijn wedstrijden fluit.

Scheidsrechter Wim Chrispijn kreeg op deze dag een mooi aandenken namens het Nederlands Handbal  Verbond voor zijn jarenlange inzet.  De bond kon helaas niemand afvaardigen om het uit te reiken, maar de vereniging had in hun voorzitter Marco v Lent en de SKP-er Wim van Pelt goede vervangers gevonden. Zo’n mijlpaal op scheidsrechters-gebied mag immers niet onopgemerkt voorbij gaan.

Wim volgde als lid van de handbalvereniging Dynamo in 1958 de scheidsrechters-cursus van de Afdeling Rotterdam en behaalde zijn diploma op 25 mei. In 1961 floot hij al zijn eerste internationale wedstrijden bij de 7e Hapoelgames in Israel.

Nadat hij in datzelfde jaar Atomium’61 had opgericht werd hij logischerwijs scheidsrechter voor deze vereniging. In het begin actief bij de 11-handbalwedstrijden  en later bij die van het  7-handbal. In 1970 ging hij koppelfluiten en hij promoveerde al snel met zijn koppelgenoot Aad Kirpesteyn naar een hoger niveau en werd zelfs uitgenodigd om ere-divisie dames te komen fluiten. Daarnaast schoten ze de Vlaamse bond te hulp door ook daar een aantal wedstrijden te gaan fluiten. Op zaterdagavond ergens achter Luik in een schitterende sporthal in de middle of nowhere. 14 dagen later op een miezerige avond naar Herstal. Na veel zoeken naar net zo’n mooie sporthal bleek dat echter een buiten accommodatie te zijn. Of een wedstrijd in Dendermonde waar hij te vroeg arriveerde. De wedstrijd was uitgesteld omdat er een TV reportage gemaakt zou worden. Het door de voorzitter aangeboden diner om de scheidsrechters en echtgenotes te laten blijven werd in dank aanvaard.

De relaties met de beoordelaars waren in die periode niet altijd heel gelukkig. Een keer werden ze positief beoordeeld maar kon de rapporteur het toch niet nalaten als enig minpuntje de reclame op hun trainingspakken te vermelden. Een andere keer bleven ze volgens het rapport te ver weg van de aanvallende ploeg . Niet zo gek volgens Wim. Deze ploeg speelde in het zwart en omdat de scheidsrechters toen alleen maar zwarte tenues hadden wilden ze het niet te verwarrend maken voor de spelers door er te dichtbij te gaan lopen. En het feit dat er gemeld werd dat er maar één scheidsrechter de doelpunten noteerde terwijl Wim met zijn rechter hand in het gips liep zorgde er voor dat zijn mening over de rapporteurs niet veel verbeterde.

Mede om die reden was hij niet rauwig om na 2 jaar weer op een lager niveau te gaan fluiten. Nog jaren daarna heeft Wim met zijn koppelgenoot voor de Afdeling Rotterdam gefloten. Toen Aad uitviel door ziekte is hij solo verder gegaan. Hij leidde wedstrijden op alle niveaus binnen de Afdeling Rotterdam (later ook in de Afdeling Zuid-Holland) en tijdens internationale toernooien in Denemarken, Frankrijk, Oostenrijk, Zwitserland en Israël.

De laatste jaren heeft hij zich nog,  naast de thuiswedstrijden,  beschikbaar gesteld als een soort reserve scheidsrechter voor het NHV maar daar kwam door een dijbeenbreuk een eind aan.

Wim fluit dit seizoen op 17 juni zijn laatste officiële thuiswedstrijd en zal in de toekomst alleen nog maar inzetbaar zijn als spelleider bij de jongste jeugd. Het ‘fluiten’ bij de Fjeugd doet hij nog met veel plezier.

Mensen zoals Wim kom je niet vaak meer tegen. Een leven lang wijden aan je sport en je kluppie. Petje af. Een man waar zijn vereniging en zijn bond trots op mogen zijn.

Kijk voor meer foto’s hier: https://flic.kr/s/aHsmimK3ew

Deel dit bericht:  Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email