In Memoriam

Op ons rust de droeve plicht te melden, dat donderdag 19 november j.l., ons Lid van Verdienste Yvonne Volckmann is overleden.

Hoewel Yvonne al tijden een fragiele gezondheid had, komt het overlijden – tijdens een kortstondig verblijf in het ziekenhuis na een geslaagde darmoperatie – toch als een onverwachte schok.

Yvonne werd Atomiumlid in de eerste uren. Zij stond met verve tussen de palen, in de eerste jaren nog in het grote elfhandbaldoel. Na een periode weggeweest te zijn nam zij als vanouds in 1978 haar plaats onder de lat weer in, tot eind 1999 het moment gekomen was om te stoppen i.v.m. ernstige knieklachten. Bij gefrustreerde tegenstanders hoorden we regelmatig de verzuchting “eindelijk”.

Naast het handballen zette Yvonne zich ook op ander terrein in voor de vereniging. Zo zat zij in het seizoen ‘63/’64 in de technische commissie, maar haar niet aflatende inspanning gedurende de jaren 1980 tot 2000 om middels loterijen, fancy fairs, rommelmarkten extra geld voor de vereniging binnen te halen is bij de oudere leden welbekend. Daarnaast haalde zij wekelijks toto-lottoformulieren op om bij het totokantoor af te rekenen. Toen de Sponsor(inmiddels Vrienden-)loterij haar intrede deed benaderde zij een ieder en wist die ook over te halen, om deel te nemen. Zo kwam er jaarlijks zo’n ƒ15.000,– extra in de verenigingskas. De Sponsorloterij bedankte haar in 1995 voor deze inspanningen met een grote beker. En s.v. Atomium benoemde haar in 2000 tot Lid van Verdienste.

Een heel trouw toeschouwster – ook nadat zij zelf niet meer speelde- was zij bij de wedstrijden van heren 1 en dames 1. Zowel op het veld als in de Enk. En met voor alle spelers/speelsters wel een compliment en/of goedbedoelde aanwijzing. In september nog, vlak voor een grote operatie, langs de lijn aan de Sparrendaal. Bij wat helaas de laatste wedstrijd van dit jaar zou blijken te zijn. Zij zal ook langs de lijn node gemist worden.

Ook voor alle activiteiten die naast het handbal georganiseerd werden was Yvonne te vinden. En m.n. met haar teamgenoten door alle jaren heen – en ook ruimschoots na haar handbalperiode – beleefde zij een leuke tijd en was zij uiteraard ook niet te goed voor altijd wel ergens een onverwachte en leuke inbreng. Vanaf 1984 werden er de zgn. trainingsweekenden gehouden. In de loop der jaren breidde het aantal deelnemers vanwege het succes uit, maar sinds 2010 is er een vast team van 10 ex-speelsters die jaarlijks een weekend op pad gaan. Dit jaar is het er vanwege de bekende omstandigheden helaas niet van gekomen. Yvonne keek uit naar de datum die nu in mei 2021 gepland staat. Naast de weekenden is het “DS4team”, door Yvonne steevast “mijn meiden” genoemd, ook bijeen bij bijzondere verjaardagen en andere jubilea. Zij laat een grote leegte en groot gemis achter. Een toepasselijk citaat van onbekend schrijver: “Hoewel wij leven met verdriet, nadat de dood haar van ons nam. Blijft de band, die niemand ziet en niemand ooit verbreken kan.”

De vereniging verliest een markant lid. Yvonne is 76 jaar geworden. Rust zacht.

 

Sari Chrispijn

(Op verzoek van het Bestuur)

Deel dit bericht:  Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email