Wat een gekke tijd

Zo ben je in de gloria omdat je kluppie 60 jaar bestaat, zo slaat de stemming ineens om omdat één van de leden van het eerste uur plotseling komt te overlijden. Zo heb je de leden die al 60 jaar lid zijn namens het bestuur een mooie bos bloemen gestuurd, zo moet je van één van hen afscheid gaan nemen. Wat een onwerkelijke periode.

Terwijl er door allerlei leden keihard gewerkt werd om het afscheid voor ons als vereniging, voor de familie, maar ook vooral voor Ton goed te regelen, gingen de ‘normale’ zaken gewoon door. De verschillende groepen sportten gewoon door en onze vrijwilligers waren achter de schermen bezig met de voorbereidingen voor het volgende seizoen.

Ook heeft het Bestuur tijdens deze periode op een netwerkbijeenkomst het verlengde Sportpluspredicaat mogen ontvangen waardoor we de titel Sportplusvereniging weer voor de komende 4 jaar mogen dragen. En ook zijn er in die week sponsorcontracten getekend. Sponsorcontracten om een aantal handbalteams in het nieuw te steken.

Zo wisselden verdriet en ongeloof zich af met trots rondom de laatste twee genoemde gebeurtenissen. Twee gebeurtenissen die op de momenten zelf niet veel aandacht hebben gekregen, maar die toch zeker nog even benoemd mogen worden. Het zijn toch twee activiteiten waar we als vereniging best trots op mogen zijn. Dat we dat als klein kluppie voor elkaar hebben gekregen. Hulde aan de vrijwilligers hiervoor!!

Maar wat een gekke tijd was het.

Het Bestuur

Deel dit bericht:  Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email